بیماری آنگارا (سندرم آب آوردگی پریكارد و هپاتیت)

سندرم آب آوردگی پریکارد و هپاتیت اولین بار در سال ۱۹۸۷ در منطقه آنگارا در نزدیکی کراچی پاکستان تشخیص داده شد. بدلیل آنکه بیماری (HHS) در این منطقه جغرافیایی بخصوص مشخص گشت، به آن بیماری آنگارا نیز گفته می شود. این سندرم، بیماری حاد عفونی و مسری جوجه های جوان است که با کم خونی، اختلالات هموراژیک و هیدروپریکارد همراه است.

از علائم مشخصه آن درصد ابتلا و درصد تلفات بالا ست . مایعات پریكارد در این بیماری افزایش می یابد و هپاتیت با كانون های نكروزی زیادی دیده می شود. علت اختصاصی این سندرم آدنوویروس گروه یک می باشد، آدنوویروس پرندگان همواره یک تهدید برای تولید ناخالص داخلی طیور بوده است. اینطور به نظر می رسد که بیماری های تضعیف کننده سیستم ایمنی همچون گامبورو ،مارک و کم خونی عفونی جوجه ها در بروز بیماری آنگارا مهم می باشند.

جوجه های نابالغ میزبان های طبیعی هستند . بیماری(HHS) بیشتر در سنین بین ۳ تا ۵ هفتگی در جوجه های گوشتی مشاهده می شود اما  در مرغهای مادر نابالغ و مرغان تخمگذار تجاری نیز  گزارش گردیده است که بستگی به وضعیت ایمنی جوجه ها دارد. میزان شروع و شدت بیماری (HHS) بستگی به تراكم مرغداری ها درمنطقه دارد.

تشخیص:
آب آوردگی پریکارد همراه با گنجیدگی های بازوفیلیک داخل هسته ای سلول های کبد دلیل بر وجود بیماری HHS است. تشخیص قطعی براساس جدا سازی آدنو ویروس از سلولهای کبد جنین جوجه های آلوده می باشد.
درصد تلفات ناشی از این بیماری در گله های نیمچه گوشتی غیر واكسینه و گله های مادر نابالغ اگر با بیماری نیوكاسل ولوژنیک، بیماری گامبورو و یا مایكوپلاسموز همراه باشد بیش از ۸۰ درصد است. معمولاً دوره عفونت بین ۹ تا ۱۴ روز است، درصد ابتلا  بین ۱۰ تا ۳۰ درصد بوده و روزانه ۳ تا ۵ درصد تلفات وجود دارد.

“گله هایی كه بیماری آنگارا را نشان می دهند علائم بالینی مشخصی ندارند”

شروع ناگهانی تلفات، بی حالی، پرهای زرد و ژولیده ریزش كرده از علائم عمومی آن است. در طیور مبتلا میزان هموگلوبین و PCV و اریتروسیت ها و لوکوسیت ها كاهش می یابد و میزان لاكتیك دهیدروژناز، آلكالین فسفاتاز و آلانین ترانس آمیناز كه بواسطه تخریب كبد و كلیه ایجاد می گردد افزایش می یابد. مهمترین ضایعه پس از مرگ كه بر روی لاشه دیده می شود وجود بیش از ۱۰ سی سی محلول ترانسودای شفاف در كیسه اطراف قلب می باشد. در لاشه پر خونی عمومی و ادم  نیز ریه وجود دارد. كبد و كلیه ها بزرگ و رنگ پریده و ترد و شكننده می گردند. در شرایط آزمایشگاهی در طیور بیمار نكروز میوکارد و كبد مشاهده می شود. خونریزی و  پتشی ممكن است بر پریكارد و كپسول كبد دیده شود. ضایعات بافتی در داخل قلب هم ممکن است دیده شود برای مثال ادم و نکروز ملایم عضله قلب. در كبد گنجیدگی در داخل هسته های هپاتوسیت و نفوذ سلول های منو نوكلئار و نكروز انعقادی چند كانونی وجود دارد. ممكن است در منطقه وسیعی از اپی تلیوم كلیه نیز نكروز دیده شود.

انتقال ویروس به دو صورت عمودی و افقی وجود دارد . که انتقال عمودی ویروس از طریق مادر مبتلا به ویروس، به جوجه رخ می دهد. انتقال افقی ویروس نیز در گله هایی كه مسائل بهداشتی را رعایت نمی كنند، مشاهده می شود. تكثیر ویروس در دستگاه گوارش انجام می شود. آلودگی لباس، كفش و وسائل (از قبیل ظروف و وسائل نقلیه) به مدفوع ممكن است باعث انتقال عامل بیماری شوند. بطور کلی عدم وجود مسائل بهداشتی، وجود فارم های بسته چند سنی و وجود پرندگان بومی از دلایل انتقال این بیماری است.

درمان

دارو گیاهی هپامارین و لاوارن شرکت دانش بنیان ماکیان دام پارس در کنترل بیماری آنگارا و کاهش تلفات ناشی از آن نقش موثری دارد. هپامارین سبب بهبود عملکرد کبد و بازسازی بافت کبدی می گردد. داروی لاوارن نیز منجر به افزایش و بهبود عملکرد کلیه شده و مانع از آب آوردگی پریکاردیت خواهد شد. برای مطالعه بیشتر داروها اینجا را کلیک کنید.